Margaret Klok
Persoonlijk begeleider Dagbesteding
“Een van mijn oude wachtwoorden op het werk begon met ‘Hobby’. Dat zegt toch genoeg, niet? Net als dat ik het altijd leuk vind om na een vakantie weer te beginnen met werken.” Margaret Klok werkt al ruim 36 jaar met veel plezier binnen de dagbesteding van PSW.
Van DSM naar PSW
“Mijn sollicitatiegesprek eind 1989 vond ik enorm spannend, wat ben ik nog steeds blij dat mijn verhaal toen gewerkt heeft! Ik was net klaar met de opleiding Leraar Tekenen en Handvaardigheid toen de vacature ‘Begeleider keramiekactiviteit’ voor Activiteitencentrum PSW Pappelhof voorbijkwam. Ik had tijdens mijn opleiding één week stage gelopen op een dagverblijf voor mensen met een beperking en was meteen verkocht aan de doelgroep. Klein probleempje was dat ik net begonnen was als procesoperator bij DSM. Daar heb ik dus binnen drie maanden weer opgezegd.”
“Hetzelfde gebleven is dat we nog altijd goed naar de deelnemers kijken en echt goede dagbesteding bieden.”
Keramiek als rode draad
“Keramiek loopt als een rode draad door mijn PSW carrière, al is de invulling nu heel anders dan in het begin. Op Pappelhof begeleidde ik alleen de keramiekactiviteit; deelnemers klei- en keramiekvaardigheden leren en mooie producten laten maken en verkopen. In Activiteitencentrum PSW Heytse draai ik ‘gewoon’ een groep waar als een klein onderdeel het keramieken aangeboden kan worden. Daarnaast doen we ook de huishouding, tekenen en schilderen we, maken we kaarten en nog veel meer. Kijkend naar wat de deelnemers willen en (nog) kunnen. Ik klei dus nauwelijks meer maar het blijft een heerlijk materiaal om mee te werken, zelf en met de deelnemers.”
Oven cadeau
“In het begin was dat in Heythuysen nog anders. We maakten best veel producten die we elders lieten afbakken omdat we in Heythuysen geen eigen oven had. Dat betekende een of twee keer per week met een busje vol producten en deelnemers naar Weert of Roermond op en neer rijden. Eerst de spullen wegbrengen, later in de week weer ophalen. Best gezellig, maar ook tijdrovend. En door alle vervoer sneuvelde er regelmatig iets, wat natuurlijk zonde was. Bij mijn 25-jarig jubileum bij PSW heb ik toen voor heel Activiteitencentrum PSW Heytse een tweedehands keramiekoven gekregen. Die was heel welkom.”
Verleden
“Het voordeel van lang bij PSW werken is dat ik veel deelnemers en hun verhalen ken. Dat geeft gespreksstof wat vooral bij de ouder wordende deelnemers heel fijn is. Zij komen voor een fijne, gezellige dag en daar kan ik mede hierdoor een goede bijdrage aan leveren. De tijd is uiteraard veranderd. PSW is groter geworden, je moet aan veel meer wet- en regelgeving voldoen en we moeten meer op de centjes letten. Vroeger leek het niet op te kunnen en was het losser, gemoedelijker. Je spoot met de brandslang iedereen en alles nat of zette een collega of deelnemer al dollend met kleren aan onder de douche. Dat soort dingen zie ik niet meer gebeuren.”
Heden
“Hetzelfde gebleven is dat we nog altijd goed naar de deelnemers kijken en echt goede dagbesteding bieden. Met grote bussen naar de Efteling, twee keer in de maand naar de sauna (de vrouwen) of sportschool (de mannen) en een keer per jaar op kamp (flink aanpoten, maar oh zo leuk), hebben plaats gemaakt voor kleinere, goedkopere activiteiten dichterbij huis. Het maakt je creatiever in het verzinnen van activiteiten en wie je daarvoor, het liefst zonder veel kosten of vrijwillig, kunt benaderen. Dat heeft ook wel wat. De deelnemers hier hebben het nog steeds over een middag bij de teamleider thuis waar ze op de platte kar door de tuin werden gereden.”
De meisjes van de bovenverdieping
“De overstap van Activiteitencentrum PSW Pappelhof naar het nieuwe Activiteitencentrum PSW Heytse in 2014 heeft me hoofdbrekens gekost. Na bijna 25 jaar weet je wat je achterlaat en niet wat je ervoor terugkrijgt. Er zijn vriendschappen ontstaan, je hebt samen menig lief en leed gedeeld. Ik had als persoonlijk begeleider twee deelnemers die me erg na aan het hart lagen. Zoals iedereen wel een paar lievelingen heeft. Dat zij naar het nieuwe activiteitencentrum gingen heeft voor mij de doorslag gegeven om mee te gaan. Dat ik vanaf toen ook met de fiets naar het werk kon, was extra meegenomen. Het contact met collega’s van Pappelhof is gebleven. Vroeger rouleerde een grote dropjespot op de eerste verdieping. Het was elke donderdag naar de SRV wagen rennen voor nieuwe voorraad. Tegenwoordig gaan we met ‘de meisjes van de bovenverdieping’ nog altijd een of twee keer per jaar uiteten en halen we herinneringen op. Die zijn er genoeg dus we kunnen nog even vooruit.”