Pascalle Mansvelders
Leerling Activiteitencentrum

Kun je iets vertellen over je achtergrond?
“Kunst vormt een deel van mijn identiteit. Mijn vader en opa waren kunstenaars, en al snel bleek dat ik er ook talent voor had. Het was daarom niet eens een vraag of ik hier iets mee zou gaan doen. Jarenlang werkte ik met veel plezier als kunsthistorica bij verschillende musea. In 2000 ging ik aan de slag als zelfstandige. Ik was er goed in, maar doordat ik al zo lang hetzelfde werk deed, merkte dat ik last kreeg van een soort vak-blindheid. De wereld waarin ik leefde, was niet dé wereld. Dit ging me, vooral tijdens de coronatijd, steeds meer tegenstaan. Ook miste ik een stukje menselijkheid in mijn werk.” 

Wanneer heb je besloten om de switch te maken?
“Ik wilde wel iets anders gaan doen, maar ik dacht: ‘ik ben bijna 61, dat gaat nu niet meer’. Na corona kwam ik een advertentie van PSW tegen. Ze zochten een medewerker ADL (algemene dagelijkse levensverrichtingen) op een woonlocatie. Dit leek me wel wat. Ik heb vervolgens een brief geschreven en werd niet veel later gebeld door de recruiter van PSW met de vraag of het BBL-traject (Beroepsbegeleidende Leerweg) niet iets voor mij zou zijn. 

Mijn eerste reactie was: ‘ik ben 60, waarom zouden jullie mij nog willen?’  Vanuit PSW wilden ze me heel graag aannemen. Juist door mijn levenservaring en ook mét een chronische ziekte (Ziekte van Crohn). Er wordt hier gekeken naar wat je wél kunt. Daar ben ik heel dankbaar voor. Ik heb een zorghart, dat heb ik altijd wel gevoeld. Alleen had ik er nooit over nagedacht om daar iets mee te gaan doen.” 

Hoe bevalt het werken in de zorg?
“Mijn leven is wel echt totaal veranderd. Zo heb je in de kunst bijvoorbeeld geen vast ritme. In de zorg moet dit wel.  Daarnaast wil ik alles leren. Ik wil de ziektebeelden begrijpen en hier op de juiste manier mee omgaan.” 

“Ik heb de start bij PSW en Activiteitencentrum PSW Pappelhof ervaren als een warm bad. Ik praat open met collega’s over persoonlijke dingen. Het menselijke aspect van dit werk vind ik echt heel mooi. Ik denk dat mensen uit mijn oude vak veel zouden kunnen leren van zorgmedewerkers. Dan heb ik het vooral over de manier waarop naar dingen wordt gekeken. Mijn slogan in de kunstwereld was: ‘kunst is de wereld zien via de omweg van de verbeelding’. Kunst kan jou anders naar dingen laten kijken. Ik geloof dat nog steeds. Al die jaren in de kunstwereld heb ik hiervoor gevochten, maar het mooie is: in de zorg bij de cliënten kwam ik het tegen. 
Ik vind dat zorgmedewerkers een andere levenshouding hebben en ik denk dat de wereld er heel anders uit zou zien als iedereen die had. Daarom zou ik iedereen aanraden om in de zorg te gaan werken. Neemt niet weg dat je hard moet kunnen werken, want ook dat is een feit. ”